This site is dedicated to the creations of Independent Iranian Artists

جمعه، فروردین ۰۴، ۱۳۹۶

خروش خروس/ شعر/ جهان آزاد

تو نغمه خوانِ امیدی و اوستادِ سرود
در این سیاهی و وحشت، بخوان، بلند بخوان


 خروش خروس

تو ای خروس سحر، خوش بخوان، بلند بخوان
زشور بختی این خفتگانِ بند، بخوان

سفیرِ خوش خبرِ صبحِ پر فروغ، تویی
هزار نغمه ی شیرینِ دلپسند، بخوان

ترا که جامه ی رنگین و جانِ یکرنگ است
براین دورنگیِ دیرنده ی نژند، بخوان

ز مرزهای خراسان بنال، تا ایلام
ز کوهپایهی صیراف، تا سهند، بخوان

چو ماهتاب گذر کن، ز سرزمین ختا
ز آهوانِ گرفتارِ در کمند، بخوان

تو ای نشانهی گردنکشی و رزم وغرور
دلت خوش ونفسات گرم وبیگزند، بخوان.

تمامِ منظره، دیوارهای سیمانی است
دو دانگ پنجره در پردهی پرند، بخوان

به رغم کوردلانِ سیاهکارِ دورنگ
برقص روی دو پا، جاج کن*، بخند، بخوان

چو چنگ و عود، به تقریر حال خواجه بکوش**
چو پیر قونیه در نایِ هفت بند، بخوان

به داد خواهیِ آزادگان، خروش بر آر
نگو به دادِ اسیران نمی رسند، بخوان

ز قارقارِ دلازارِ قاریان، مهراس
بگوشِ اهل نظر، پادزند و زند، بخوان

تو نغمه خوانِ امیدی و اوستادِ سرود
در این سیاهی و وحشت، بخوان، بلند بخوان


*جاج کردن (ژاژ؟) در زبان مازندرانی برآشفتن خروس وپروبال کشیدنش برزمین را گویند
**اشاره به این سروده ی حافظ:
دانی که عود و چنگ چه تقریر می کنند
 پنهان خورید باده که تعزیر می کنند

هیچ نظری موجود نیست: