PARTOW, Literature, Art & Culture
This site is dedicated to the creations of Independent Iranian Artists
دوشنبه، مهر ۰۶، ۱۴۰۵
خاطرات من، جلد دوم، آمریکا، بخش 27، روز مادر 1993 در آمریکا، تبریک سندباد و شهرزاد، و شعر
شنبه، مهر ۰۴، ۱۴۰۵
جمعه، مهر ۰۳، ۱۴۰۵
خاطرات من، جلد دوم، آمریکا، بخش 25، آغاز سال 1993 جهانی، "صد سال به از این سالها"، آواز شجریان
دایانا راس، هنرپیشه و خواننده سیاه پوست آمریکایی در جشن آغازینِ برنامههای تحلیف بیل کلینتون حضور داشت و خواند.
این کنسرت در ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۹۳، کنار بنای یادبود لینکلن برگزار شد
چهارشنبه، مهر ۰۱، ۱۴۰۵
دوشنبه، شهریور ۳۰، ۱۴۰۵
خاطرات من، جلد دوم، آمریکا، بخش 23، سخنرانی و شعرخوانی در کانون فرهنگی فرزنو، یادی از زنده یاد منصور خاکسار
سهشنبه، شهریور ۲۴، ۱۴۰۵
خاطرات من، جلد دوم، آمریکا، بخش 22، سفر منوچهر آتشی به آمریکا
شنبه، شهریور ۲۱، ۱۴۰۵
چهارشنبه، شهریور ۱۸، ۱۴۰۵
یکشنبه، شهریور ۱۵، ۱۴۰۵
مرکز فرهنگی ایرانیان آتلانتا یادبود بهرام بیضایی را برگزار میکند
جمعه، شهریور ۱۳، ۱۴۰۵
خاطرات من، جلد دوم، آمریکا، بخش 19 بیانیه در اعتراض به دعوت رژیم اسلامی از ایرانیان، برای بازگشت به ایران، در سال 1992
ما ایرانیان ساکن لس آنجلس در سال 1992، نخستین بیانیه
علیه دعوت رژیم اسلامی برای بازگشت ایرانیان به ایران را تهیه کردیم
سهشنبه، شهریور ۱۰، ۱۴۰۵
یکشنبه، شهریور ۰۸، ۱۴۰۵
شنبه، شهریور ۰۷، ۱۴۰۵
کتاب خاطرات من، جلد دوم، آمریکا، بخش 16، دیدار با یک ایرانی که به سرویس ژوری دعوت شده بود.
نمای زیبایی از تپه های بلند هالیوود با نوشته رویش از تراس محل کارم در سوپریور کورت
دوشنبه، شهریور ۰۲، ۱۴۰۵
شنبه، مرداد ۳۱، ۱۴۰۵
نقد امیرحسین یزدانبد: «سوگ، روایت و تولد دوباره» – درباره کتاب «خاطرات من، جلد اول، ایران»، نوشته پرتو نوریعلا، منتشر شده در نشریه ادبی بانگ
امیرحسین یزدانبد در
سخنانی در مراسم رونمایی کتاب «خاطرات من» اثر پرتو نوریعلا در نشر آسمانا تأکید
میکند که نویسنده با نشستن پشت میز تحریر پسرش، سوگ شخصی را به روایتی بدل کرده
که از گستره زندگی شخصی فراتر میرود و تحولات پرتلاطم تاریخ معاصر ایران را
دربرمیگیرد. او سوگ و روایت را دو روی یک سکه میخواند: مرگ رشتهٔ زندگی را پاره
میکند و نوشتن تنها ابزار نظمبخشیدن به آشوب خاطرههاست؛ چنانکه نویسنده با قلم
خود تولدی دوباره به فرزند میبخشد و همزمان از دریچهٔ درد فردی به شهادتنامهٔ یک
نسل و تاریخ زنان و آزادیهای ازدسترفته میپردازد. یزدانبد صداقت بیرحمانهٔ
نویسنده و جایگاه او. در تاریخ ادبیات معاصر ایران را یادآور می شود و به ما امید
میدهد که سوگ وقتی به روایت تبدیل شود، پایان راه نیست بلکه آغازی تازه است.












